over ons

                           

                              informatie over de trainers

Informatie over mezelf

Informatie over Pieter Sluis

Ik werd geboren op 24 januari 1946. Op 13 oktober 1973 trouwde ik met Christien. Van 1976 tot 2001 werkte ik als zelfstandig huisarts in Nieuw- koop. Na het overlijden van onze zoon in 1978 richtte ik mijn aandacht steeds meer op het leven in het algemeen. Net als Christien nam ook ik begin 1981 deel aan een workshop van Elisabeth Kübler-Ross, de internationale pionier rond het ruimte maken voor het einde van het leven en het sterven. Tot  mijn verrassing werd ik een jaar later door haar gevraagd om lid van haar staf te worden. De zeven jaar dat ik intensief met haar optrok en meewerkte in haar workshops in binnen- en buitenland veranderden mijn levensperspectief. Tevens richtte ik, op haar verzoek, haar Nederlandse stichting op.

In de loop van die jaren bedacht ik het concept  en  richtte ik het eerste Bijna Thuis Huis/vrijwilligers Hospice in ons land op en vervolgens  ook o.a. de stichting Maia (met als doel het bevorderen van zorg met hoofd, hart en ziel in ziekenhuizen en verpleeghuizen). Na een inspirerende ontmoeting met Patch Adams, de Amerikaanse dokter/clown, werd ik vervolgens  mede oprichter/eerste voorzitter van de stichting CliniClowns Nederland.

Ook ontwikkelde ik de Zorgverklaring (het vastleggen van eigen wensen en grenzen rond het levenseinde, www.zorgverklaring.nl). In die jaren  werkte ik, naast mijn huisartspraktijk, ook langdurig samen met de Deense psychologe KaraLeela Oderkerk als trainer in het negenmaanden programma "Love, Loss and Forgiveness" van/met de Amerikaanse psychiater N.Michael Murphy.  Ik werd docent/trainer bij o.a. diverse huisartsenopleidingen en -nascholingsprogramma's, bij de opleiding van medisch studenten aan de universiteit van Utrecht en bij  de SPSO (een opleiding voor psychosociaal werkenden). Over deze bezigheden gaf ik vele lezingen in binnen- en buitenland en schreef ik een aantal boeken.

Nadat ik om gezondheidsredenen (onbehandelbare migraine) na 25 jaar de huisartspraktijk moest verlaten, besloot ik geleidelijk aan om ook mijn (bestuurlijke) nevenfunkties los te gaan laten en om geen lezingen meer te gaan geven. Ik wilde  voortaan meer vanuit de achtergrond, als onder-steuner, gaan werken. Samenwerken met mijn vrouw Christien bood die kans en zo werd ik haar co-trainer bij de SvPL en deeltijdkok in Hodister.

.

Ik ben geboren op 23 juni 1947, getrouwd met Pieter, moeder van drie kinderen en oma van vijf kleinkinderen.


Doordat ons tweede kind aan Wiegendood overleed moest ik opnieuw naar de zin van mijn leven kijken. Op dat pad ontmoette ik Dr Elisabeth Kübler-Ross, de Zwitsers/Amerikaanse psychiater die toen dé wereldautoriteit was op het gebied van omgaan met verlies en rouw. Ik volgde bij haar een tweetal intensieve workshops.


Hierna koos ik voor de opleiding Psychosynthese Counselor aan het London Institute of Psychosynthese en vervolgens startte ik mijn huispraktijk. Korte tijd later werd ik gevraagd als docent en later als hoofd van de basisopleiding aan het (opleidings) Instituut voor Psychosynthese Studies "Weideheuvel" in Ouderkerk aan de Amstel. Ik was daar negen jaar aan verbonden en bouwde in die periode een brede ervaring op. Ik werkte vervolgens eerst een paar jaar als zelfstandig trainer/ therapeut met eigen groepen. In 2003 richtte ik mijn School voor Psychosynthese en Levenskracht op, daarbij ondersteund door mijn man. Deze SvPL leidt mensen niet op tot een vakdiploma, maar moet worden gezien als een "levensschool", een veilige plek waar mensen de ruimte geboden wordt om op intensieve wijze aandacht te geven aan bewustwording over en verdieping van hun dagelijkse leven. We staan bijvoorbeeld stil bij vragen als: "Wie ben ik?", "Waar gaat mijn leven eigenlijk over?", "Wat wil ik veranderen in mijn leven?".

Ook wordt er aandacht gegeven aan angsten of depressies, of aan problemen in relaties en/of werk.


Ik heb het geluk gehad om een aantal voortrekkers op dit terrein te hebben leren kennen. Zij hebben mij enorm geïnspireerd en gestimuleerd op mijn weg. Dit waren/zijn, naast Elisabeth Kübler-Ross, o.a. Phyllida Anamaire, Roger en Joan Evans, Bert Hellinger, Matthew Fox, Christopher Tittmus, Stephen en Martine Batchelor, Carolyn Myss en Pema Chödrön. Mijn ontwikkeling gaat ondertussen gewoon door, want ik leer nog dagelijks.

Ik beschouw het als een voorrecht om dit mooie werk te kunnen doen.